Błonie to kultywowanie polskiej tradycji zegarmistrzowskiej i przywrócony do życia symbol narodowy. Tworząc nowe zegarki producent inspiruje się dziedzictwem ZMP Błonie z lat 50. i 60. ubiegłego wieku.

Oferowany zegarek jest nowy, oryginalny oraz fabrycznie zapakowany.

Na wstępie chcemy  Ci bardzo podziękować za zainteresowanie naszą ofertą.

Jeśli zawsze kupujesz produkty oryginalne, pochodzące z legalnych źródeł to dobrze trafiłeś bo mamy dla Ciebie świetną ofertę.

Nowy oryginalny zegarek marki BŁONIE

Sprzedajemy tylko oryginalne i fabrycznie nowe zegarki, do których zawsze dołączona jest instrukcja,  fabryczne opakowanie.

Marka : BŁONIE

Model : Zodiak Karmel

Rodzaj : Produkt męski

Mechanizm : Kwarcowy, Miyota 2036

Materiał koperty : stal

Kolor koperty: czarny

Kolor tarczy : czarny

Szkiełko : mineralne

Typ paska : Pasek

Wodoszczelność : 30m = WR30

Szerokość koperty: 42.00mm

Grubość koperty : 9.00mm

W dniu 24. października 1959 roku z taśmy montażowej Zakładów Mechaniczno-Precyzyjnych Błonie, w Błoniu pod Warszawą zeszły pierwsze i dotychczas jedyne, produkowane seryjnie w Polsce zegarki mechaniczne. Te początkowe, oznaczone marką Błonie miały mały napis: „LICENCJA ZSRR”, ale w każdych kolejnych prezentowany był dumnie nasz swojski napis: „MADE IN POLAND”

Fakt pojawienia się pierwszych zegarków montowanych z dostarczonych przez Związek Radziecki części, na swojej pierwszej stronie w krótkiej notce ze zdjęciem odnotował nawet „organ ludu pracującego” – najważniejsza krajowa gazeta, czyli partyjna Trybuna Ludu. Miało to miejsce w jej wydaniu z dnia 25. października 1959 roku.

Obszerniejsza informacja o tajnikach produkcji w tej gazecie znalazła się w dwa dni później - 27. października.

Jawne i tajne

Uruchomienie produkcji zegarków w podwarszawskim Błoniu było z jednej strony drogą do rozwoju gospodarczego kraju, ale o czym nigdy się nie mówiło, było także sposobem na zamaskowanie rozwoju produkcji specjalnej przeznaczonej dla wojska.

Skupienie produkcji cywilnej i wojskowej pod jednym dachem była naturalną formą organizacji przemysłu, w szczególności w niespokojnych latach, więc oczywiście była ona obecna również u nas w cały czas trwającym wtedy okresie „zimnej wojny”. Takie rozwiązanie było swego rodzaju symbiozą tych dwóch rodzajów produkcji.

Produkcja cywilna pozwalała w naturalny sposób pozyskiwać nowoczesne technologie (w tym także rozwiązania licencyjne), szkolić kadry techników i inżynierów, oraz swobodnie rozbudowywać park maszynowy. Nie jest też tajemnicą, że takie współistniejące cywilne działy każdego z zakładów tego typu, w każdej chwili można było ewentualnie w pełniej ich mocy przestawić na wytwarzanie produktów oczekiwanych przez armię.

Forma uprzemysłowienia kraju

Trzeba zauważyć, że dla każdego funkcjonującego wówczas państwa, a szczególnie państwa będącego w procesie uprzemysławiania, budowa branży zegarmistrzowskiej, lub zbliżonej  do niej miało istotne znaczenie ekonomiczne. Zgodnie z zasadami tejże ekonomii opłacalność produkcji, szczególnie w przypadku ewentualnego eksportu wytwarzanych wyrobów jest tym większy, im większy jest tak zwany „wkład umysłowy” (a nie materiałowy) w proces wytwarzania.

W takim kontekście przyjęto także wezwanie Bolesława Bieruta wypowiedziane na IX Plenum KC PZPR nawołujące do uruchomienia w Polsce produkcji aparatów fotograficznych i zegarków naręcznych.[1]

Licencja jako droga rozwoju

Nie mając żadnej tradycji, czy idącego z nią w parze zawodowego doświadczenia w produkcji zegarków, najlepszą drogą do uruchomienia takiej „fabrykacji” było zakupienie odpowiedniej licencji. Mimo wielkiego uznania dla zegarków z kraju Helwetów, wybór licencjodawcy był z góry przesądzony. W tym aspekcie polityka nie dopuszczała innego niż Związek Radziecki licencyjnego partnera.

Trzeba równocześnie przyznać, że radziecki przemysł zegarkowy, dzięki zakupowi przez Rosję Sowiecką, w latach trzydziestych poprzedniego wieku mechanizmów i części do zegarków, a następnie także maszyn i technologii firmy Lip, zapewnił sobie niezłe podstawy do ich produkcji. Powojenny rozwój naukowy i techniczny, przy silnym nacisku na przemysł precyzyjny pozwolił Rosjanom zająć dobrą pozycję wśród zegarkowych producentów.

Potwierdzeniem dużego zaangażowania w przemysł zegarkowy było choćby stworzenie jednego, silnego ośrodka projektowego. Naukowo-Badawczy Instytut Przemysłu Zegarowego w Moskwie (NiCzasProm - Научно-исследовательский Институт Часовой Промышленности СССР), był zakładem wiodącym w branży, co oznaczało, że to on przygotowywał projekty wszystkich nowych mechanizmów przeznaczonych